Leśny świat Ewki

Witam

Ewka cudnie wygląda w tej naszej zieleni i dobrze się w niej czuję. Ja zresztą też doceniam ten zielony zakątek i dobrze się tu czuję. Zielony górą !

 Historia pokoju Ewy była taka że od zawsze miał być to pokuj w akcencie lasu, projekt w głowie był gotowy a zmiany tworzyły się z czasem same.

To było takie małe wyzwanie bo wiecie że ja lubię planować i marzyć ale nie zawsze starcza mi zapału, tak już mam i muszę się z tym pilnować, nie brać za dużo na moje barki...

Chciałam żeby nie było jakoś tylko żeby było po mojemu, po naszemu chciałam żeby było leśnie... To życie po naszemu i jego układanie kosztuje dużo ciężkiej pracy bo to że człowiek ma plany i marzenia to jedno a realizacja tego wszystkiego to zupełnie inna sprawa, nic samo sięnie zrobi...

Fajnie ogląda się czyjeś projekty ogrodów, mieszkań, łazienek czy balkonów ale  ile to kosztuje ciężkiej pracy i samozaparcia.

Wiem też że strasznie to cieszy i daje ogromną satysfakcje na końcu. Tak było z tym małym pokoikiem, niby nic a jednak...

Leśny pokuj powstał codziennie cieszy nasze oczy i serca!

Do napisania...

Stęskniona za latem

Witam

Kręcę się w kółko jak kręciołek,  szukam sobie miejsca. Krople deszczu spływają po szybach, znowu pada. Ewcia plącze się między nogami i wyciąga ręce w moją stronę głośno gaworząc starając się wytłumaczyć że bardzo by chciała zobaczyć co się dzieje w zlewie i na blacie bo przecież jeszcze tam nie dosięga i nic nie może sama zobaczyć. Unosząc ją do góry odrazu czuję ten jej cudowny zapach, tuląc ją do siebie mówię Ewka jest piąta rano a ty już nie śpisz ale Ewka niewzruszona próbuje się uwolnić z uścisku żeby zejść z powrotem na dół już zobaczyła co miała zobaczyć i kropka.

Herbata z miodem i cytryną to będzie dobry  początek tego długiego dnia.
Zaglądam od okna do okna ja poprostu tęsknię już za latem, za słońcem i ciepłymi porankami. I wiem że wraz z latem przyjdą piękne chwile goście, wyjazd do Polski i znów goście. Myślę już o nich  o tym co ugotuję i jak przystroję ogród.
Aż się to wszystko we mnie już kołacze, takie plany zawsze cieszą moje serce to właśnie dzielenie się sobą, swoją przestrzenią i jedzenie posiłków z tymi z którymi dobrze się czujemy to jest to coś.

Nie ma nic piękniejszego bardziej pozytywnego i inspirującego jak poranek z kimś kto wnosi te wszystkie dobre rzeczy w nasze serca i domy aż czuje się nosem tą dobrą karmę.

Póki co trzeba się ratować czym można żeby te deszczowe dni za bardzo nie weszły do głowy... herbata smakuje pysznie...

Wieczorem idę zagrać w bingo...

Do napisania...